آیا باید با سیاست جهان یک صدا شویم؟

رضا رسالت درباره مهمترین وظیفه دستگاه دیپلماسی کشور می نویسد: دستگاه سیاست خارجی کشور میبایست مشروعیت نظام را تقویت کند، مشروعیت با مفهوم سیاسی دنیای امروز یعنی کارآمدی و مقبولیت، وظیفه ی ذاتی این دستگاه اقتضاء میکند تا ظرفیت های کنش گری را در عرصه بین الملل بالا ببرد و وحدت ملی را به نقطه ی مطلوب برساند.

این کارشناس درباره اینکه چگونه این مهم می تواند تحقق یابد می نویسد: برای تحقق این مهم لازم است که با یک صدا و اتخاذ سیاست یکسان با جهان مواجه شد که امری ضروری است. هرچند در مدیریت مسائل داخلی کشور باید دیدگاه ها، نظرات و رهیافت های مختلف را ملاحظه کرد، اما در مسائل امنیت ملی و دفاع از کلیت نظام و مصالح و منافع بیرونی آن میبایست به وحدت رویه برسیم. تقویت فرآیندهای اجماع سازی در داخل کشور در نهایت میبایست ما را به یک برون داد واحد رهنمون سازد. نگارنده بر این باور است که تک صدایی مبتنی بر خرد جمعی لزوما به معنای نادیده انگاشتن نظرات غیر همسو نیست، بلکه اقناع سازی آن نظرات و تلاش برای رسیدن به فهم مشترک است. البته طبیعی است که در نهایت این وزارت امور خارجه خواهد بود که به عنوان متولی اصلی به ارائه ی سیاست خارجی کشور در عرصه ی بین الملل خواهد پرداخت.

کارشناس حقوقی درباره تبعات چندصدایی در کشور یادآور می شود: چند صدایی در عرصه ی سیاست خارجی ممکن است تلقیات و محاسبات طرف مقابل را با اختلال مواجه سازد، اگر به این مسئله به عنوان یک راهبرد نگریسته شود، شاید در مواقعی راهگشا باشد، کما اینکه برخی از کشورها با دامن زدن به مواضع مختلف داخلی خود امکان تصمیم گیری اصولی را از طرف مقابل سلب کرده و پیش بینی های ان را دچار اختلال مینمایند.

رسالت درباره پیامدهای تخریب وزارت خارجه و همچنین شخص وزیر خارجه نیز تصریح کرد : در چنین شرایطی که دشمن بیان نافذ وزیر امورخارجه کشورمان را برنتابیده و با رویکرد تحریمی در صدد اطفاء روشنگری های آتشین ایشان برامده است، ارسال پیام های مغایر و تضعیف مواضع اصولی وزارت خارجه، نهاد مجری در سیاست خارجی را به شکلی متذلذل و ناکارمد نمایان میسازد که بر خلاف منافع ملی و باعث خدشه دار شدن اقتدار نظام اسلامی خواهد شد.